"I am not hungry anymore"

Az önce, birkaç aniye önce, bugün başıma gelmesini dilediğim şey oldu. Tanırm bu ne iyilik! Bu sabah kendime, bugün tek başıma güzelleştirmeyeyim günümü dedim. Sıkılmışım tek başıma yürümekten keyif almaktan. Ya da, işte her neyse, dedim ki, bugün sosyal bir keyif alayım, etkileşimli olsun. Güzel bir şey gelsin başıma, tanımadığım birisi isteyerek konuşsun benimle, kafasında bir şeylerin yanına tik atmak için değil. Kendine keyifli anlar ve bir gülümseme katmak için. Burada bir uygulama varmış, ismini söyledi adam ama ben bilemiyorum şimdi, ah bu dutch lar :) yürürken durduruyorlar seni, sana şiir okuyayım mi diyor içten sıcak bir insan. Ya da bağıra bağıra okuyor bir kız sokağın ortasında. Bana uzun boylu kumral bir genç bir adam beresiyle kafasında şiir okudu. Gülümsedi bu kadar dedikten sonra. Sanırım en çok beğendiği dize idi 'I am not hungry anymore' şiir dünyadaki sefaletten ve güzellikten bahsediyordu aynı zamanda. O kadar güzel ve içten okudu ki, bu sabah neden sisli olduğunu anladım buranın.