Perşembe, Ocak 11, 2007

we were sterdam -2-

SUSARAK

Güneþ altýnda söylenmedik söz yokmuþ.. Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiðimi.. Ne gece ne gündüz yokmuþ söylenmemiþ söz.. Bende söylenmiþleri söylüyorum yeni biçimde.. Hiç bir biçim kalmamýþ dünyada denenmedik... Bende susuyorum sevgimi saklayýp içimde.... Duyuyorsun deðilmi suskunluðumu nasýl haykýrýyor... Susarak sevgisini ilan eden çok var sevgilim ... Ama bir baþka seven yok benim sustuðum biçimde .....

Aziz NESÝN

1 yorum:

Adsız dedi ki...

SÜRGÜN


Senin degil bir çocugun elleri
Bir daha gülebilmek için yürek genisligince
Bir susmanin gölgesine siginir
-Ellerinde kopan bütün tutuslar
Eskiden kalma bir savas düzeni

Tutku son kalan çocuktur
Pembelesen sessizlesen sokakta
Yalnizligin korudugu agaçlarda
Aksamin korku gibi içilen karanligi
Uzun bir yolculuktur

Bir deniz kiyisinda çagrisan mavileri
Tasir zarflara koyup postacilar
Biraz daha geceyse günesin umuru mu
Bütün mektuplar ayni özlemi yazar
-Iki yil geçti yüzümden sen görmeyeli beri






Afsar TIMUÇIN

.**