Ben kendime kendime yazmayalı olmuştu uzun zaman... Ne günlük tutabildim, ne oturup 2 satur karalayabildim. Sadece umutsuzlukla ... bütün bu elimi kolumu kıran, nefesimi tutan bırakmayan anları düşündüm. Şimdi ne oldu ? Zaman oldu. Bundan sonra cümle yok.
Dostum geldi şimdi, açık içlerimiz... ne kadar saklı olsak da açık içlerimiz... Hoşgeldin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder