Bu benim bircok dilli iletiler yayinladigim bir blog. Iletilerimi Oblomov'a adamak adina yayinliyorum, ama genelde benimle ilgililer. This is a multilingual blog composed of writings gather under the name of dedication to my love, Oblomov. But they are usually about me.
Perşembe, Kasım 13, 2008
içime ışık girmiyor
Günaydın baldan eşim
Gönlümün istediği, sevdiceğim
Bu sabah uyanmak için pek bir neden bulamadım, saat olarak yeterince uyumuş olmam yataktan atmaya yetmedi beni. Kalktım bilgisayarımın düğmesine bastım, kollarım 'yapma' dediler, dinlemedim. Can yanması... ama bu benim babam, annem, abim, sevdiğim, dostlarım, gülümsemem,... bu bir bilgisayar değil... sevgi şevkat istasyonum, bağlantı merkezim, haber merkezim...
Bu mektuba sana bu sabah okuduğum bir yazıyı göndermek için başladım, hem sabahla ilgili hem yağmurla ilgili, benim penceremden bakılmış da yazılmış gibi, ama pencere yok. gazeteleri karıştırıyordum, Ayça Şen in yazısını gördüm, bak burada.
http://www.radikal.com.tr/Default.aspx?aType=YazarYazisi&ArticleID=905527&Yazar=%20&Date=13.11.2008&PAGE=
Son birkaç gündür yalnızlaştık. Farkındayım. Üzgünüm. Bizimkisi uzun bir yol, teselli değil bu... Anlamıyorum durumu, farklı bir açıdan bakmaya çalışıyorum kendimce, yazıları karıştırıyorum, kelimeleri, etrafıma bakıyorum.. geçip gitmesini beklemiyorum, bilirsin benim yapacağım bir şey değildir. Düğümleri atlamam. Bu yazı da bana başka bir bakış açısı verdi bu sabah, bizim konumuzla ilgili değil belki ama, içime ışık girmiyor kaç gündür, girdi bunu okuyunca.
Bizim aydınlanmamız lazım, içimizin aydınlanması lazım. Pencerelerimizi açalım, içeri hem hava girsin hem ışık...
Pazar, Kasım 09, 2008
İçimden geldiği gibi
İçimden geldiği gibi bir şey yazıp, bir yerlere koymaya başlamanın zamanı geldi. Kumbara benzetmesi hoşuma gitmedi. İçerde 'şey'ler yaşamalı, değişmeli. Acaba parayla ilgili algımız değiştiği için kumbaradaki para değişiyor mudur.. güzel fikir yavrum.. devam et
Bugün gerildim biraz, ama bu karmaşalar oluyor.. Bisikletle tepeyi inmeden öncesi -ne tepeler var burada?! Görülesi!?!?! son adım, son pedal.. ne denilirse artık... işte o an.. şimdi rahatım, huzurluyum.
Sanırım şimdilik bu kadar. Belki.. ben bu blog u tutmaya başlayalı çok oldu ve, belki de ele almalıyım.. belki de biraz başka bir blog a yönelmeliyim, şimdilik yok. Bu konuda kafam karışık, yani.. neden olmasın profesyonel yaşantımı Oblomov a duyduğum aşk la şekillendiremem, yani şekillendiririm, ne de güzel olur ama.. yapmasam daha iyi.
Karar verdim, gülen suratlar olmadan duygularımı anlatabilirim! evte ypabilirim. İçimin karmaşası yansımış.. yansımışş... suya
Kaydol:
Yorumlar (Atom)