ILYA ILYIC: Ankara'yi ozlemek -1-

Cumartesi, Şubat 05, 2011

Ankara'yi ozlemek -1-

Ben gercek bir Ankara'liyim. Insanlarla birlikte, neseliyim ama seviyeli olmam daha cok carpar goze; gitmeyi severim, durmayi daha cok severim. Durup bakmayi, dinlemeyi, dinlenmeyi; bir cay icmeyi severim.

Bunlari hep biliyordum; ama cok az soyleyebildim. Nazli Eray'la tanisana kadar. Ankara'da uzun zamandir en uzun kalisimi, sehrin degisik kokularini icime cekisimi tamamlayan kitabimi okuyasiya kadar, arkamda biraktigim sehirdi evimin sehri. Simdi, kimseye Ankara'ya gitmeyi tavsiye etmesem de; ozluyorum. Evimin sehri, Ankara. Yasamayi istedigimi dusunmedigim yer ama yine de ozledigim yer.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)

Oblomov, aşık olduğum adam... Asla birarada olamayız, bu dünya ikimize dar, bilyorum, acı çekmiyorum, senin gibi yaşamayı anlamaya çalışmayı biliyorum, hissetmeyi, anlamaya çalışıyorum. Korkunç ölüm dedikleri, hayata uyumdu, kimse hissetmedi, ben görmedim. Görmeyeyim birinin seni anladığını, ölürüm kıskançlıktan, biz bu kadar uzakken...

Başka ülkelerde, başka şehirlerde karşında durabilecek, senin kadar kuvvetli anılar arıyorum, bulduklarımı yazıyorum.

Oblomov, the man I love; We can never be together, this worl is to shallow for us. I know, that does not vex me. I know how to try to understand how it is to live like you. What they called a horrible death, was harmonizing. No one felt it, I haven't seen it.

I shall jealous to death seeing someone else getting you while we are so apart..

From other countries and cities, I am looking for memories that can stand in front of you. I write down what I think is worthy.