ILYA ILYIC

Oblomov, aşık olduğum adam... Asla birarada olamayız, bu dünya ikimize dar, bilyorum, acı çekmiyorum, senin gibi yaşamayı anlamaya çalışmayı biliyorum, hissetmeyi, anlamaya çalışıyorum. Korkunç ölüm dedikleri, hayata uyumdu, kimse hissetmedi, ben görmedim. Görmeyeyim birinin seni anladığını, ölürüm kıskançlıktan, biz bu kadar uzakken...

Başka ülkelerde, başka şehirlerde karşında durabilecek, senin kadar kuvvetli anılar arıyorum, bulduklarımı yazıyorum.

Oblomov, the man I love; We can never be together, this worl is to shallow for us. I know, that does not vex me. I know how to try to understand how it is to live like you. What they called a horrible death, was harmonizing. No one felt it, I haven't seen it.

I shall jealous to death seeing someone else getting you while we are so apart..

From other countries and cities, I am looking for memories that can stand in front of you. I write down what I think is worthy.

ILYA ILYIC

Pazar, Nisan 17, 2011

Hiç yorum yok: